Adından anlaşılacağı gibi Karamanlı bir Türk Ortodoks olan Nikolas, İzmir’de ikamet etmekteydi. Bir gün, hakkında bilgi sahibi olmadığımız bir olay yüzünden Nikolas Müslüman olacağını iddia eder. Bazıları bunu duyup Nikolas’ı Osmanlı döneminde kentlerde dini yargıç görevini üstlenen Kadı’ya götürürler. Kadı Nikolas’a sorar: “İşittiğim gibi, hakikaten Müslüman mı olmak istiyorsun?” Nikolas şöyle cevap verir: “Allah korusun, yaratıcım ve kurtarıcım, ölüleri ve dirileri yargılayacak olan tek hakiki Rab’bi, Mesih İsa’yı inkar edemem.” Bu cevap üzerinden kadı Nikolas’ın dövülmesini buyurur. Mesih’i inkar edip Müslüman olmasını ısrar eder. Fakat Nikolas Rab’den gelen büyük lütuf sonucu dayaklara cesaretle dayanır ve Mesih’i inkar etmez. 

Ardından Nikolas hapse atılır. Muhafızlar Nikolas’a su ve yiyecek vermemeleri, ayrıca günde iki kez dövmeleri konusunda emir alırlar. Aradan bir kaç gün geçtikten sonra Nikolas tekrar Kadı’ya götürülür. Dalkavukluk, vaatler ve tehditler işe yaramaz. Nikolas imanına sadık kalır ve ona işkence edenlere şöyle seslenir: “Beni denize atsanız veya ateşle yaksanız ya da küçük parçalara doğrasanız bile, en tatlı Mesihimi ben inkar edemem.” Kadı bu sözleri duyunca sinirlenir. Nikolas bir sütuna bağladıktan sonra sünnet ettirir. Nikolas acılar içinde feryat eder: “Ben Ortodoks bir Hristiyan’ım. Ben İsa Mesih’e tek Tanrı olarak iman ediyorum. Asla Müslüman olmayacağım.”

Bu sözler Nikolas’ın hapis süresinin uzamasına ve daha fazla işkencelere maruz kalmasına yol açar. Fakat Nikolas bütün bu acılara sevinçle karşılık verir. Adı uğruna acı çekmeye layık görüldüğü için Mesih’e şükreder. En sonunda Nikolas asılır ve 3 gün boyunca bedeni açıkta bırakılır. İki Ortodoks Hristiyan’a bedeni denize atılması için emir verilir. Bu iki şahıs İzmir limanına iner. Fakat Nikolas2ın bedeni Levanten Hristiyanlar tarafından kurtarılır. Batılı Hristiyanlar ceset için yetkililere bir ödeme yapar ve ceset gemiyle Batı Avrupa’ya nakledilir. Böylece Mesih’e duyduğu sevgiden ötürü Nikolas Karamanos 19 Mart 1657 yılında dünyamızı terk edip göksel vatanına ulaşır.


 

KAYNAKÇA:

  • Kementzetzis, Stylianos. “Synaxaristis Nomartyron.” Selanik, 1984, sf. 344-345.
  • Perantonis, John M. “Lexicon Neomartyron.” Atina, 1972, sf. 60-61.
  • Vaporis, Nomikios Michael. “Witnesses For Christ: Orthodox Christian Neomartyrs of the Ottoman Period, 1437-1860.” Saint Vladimir’s Seminary Press. New York, 2000, sf. 113.